«سارا و آیدا» فیلمی تاثیر گرفته از آثار اصغر فرهادی

تم کپی‌برداری شده از فیلم‌های اصغر فرهادی

مازیار میری، فیلم‌ساز شهیر ایرانی بعد از تجربه موفق فیلم «حوض نقاشی»، این بار با فیلم «سارا و آیدا» و فضایی متفاوت بازگشته است. او مانند «سعادت‌آباد» به سراغ موضوعی عمومی‌تر رفته است و با پرداختن به نگرانی‌های اخلاقی می‌توان گفت میری به ریشه‌های خود بازگشته. غیرقابل‌انکار است که آثار آخر مازیار میری تحت تأثیر آثار اصغر فرهادی، قرار دارد. این تأثیر در «سعادت‌آباد» در لایه‌های زیرین یک فیلمنامه پیچیده و پرشخصیت بود در «سارا و آیدا» اما نمود بیرونی‌تر و آشکارتری دارد با تم داستانی کپی‌برداری شده از داستان‌های فیلم‌های اصغر فرهادی و به خصوص «جدایی نادر از سیمین». تم درگیری درونی یک شخصیت برای انتخاب یک مسیر در زندگی که حاصل اتفاقات بیرونی و فشارهای گاه و بیگاه اجتماعی است.

بازیگران این سینمایی: غزل شاکری، پگاه آهنگرانی، مصطفی زمانی، سعید چنگیزیان، شیرین یزدان بخش، احمد هاشمیان و تینا پاکروان می‌باشند.

«سارا و آیدا» اثری متوسط از مازیار میری

بازگشت دوباره مازیار میری پس از ۴ سال دوری از فیلمسازی با فیلم متوسط «سارا و آیدا» برای او به عنوان کارگردان در سینما دستاورد مهمی ندارد. این فیلم گرچه از فیلمنامه‌ای قاعده‌مند برخوردار است ولی کارگردانی متوسط و مضامین به بلوغ نرسیده فیلم به ویژه در قالب ارتباطات، برخوردها و مناسبات اجتماعی شخصیت‌های اصلی فیلم آن را در سطح آثار معمولی، تیپیک و متوسط قرار داده است.

«سارا و آیدا» فیلمنامه‌ای حساب شده دارد. ساختار سه پرده‌ای، چیدن درست نقاط عطف، گره‌افکنی و گره‌گشایی، روابط علت و معلولی و در نهایت شخصیت‌هایی که تا حدودی در حد درام به آن‌ها پرداخت شده است. نوشتن فیلمنامه‌ای که حداقل‌های ساختار را رعایت کرده باشد، برای یک فیلم حرفه‌ای امتیاز نیست. بلکه جزو ملزومات کار است. یکسری از موارد قواعد سینماست و ربطی به سلیقه ندارد. اما در واقع مهم این است که در یک ساختار حساب شده چگونه به موضوع خود نگاه کنید. کیفیت آدم‌هایی که خلق می‌کنید و مسیری که طی می‌کنند اهمیت دارد.

استفاده از نماهایی نه چندان جذاب

سارا و آیدا 2

«سارا و آیدا» با تمام پتانسیل‌های بالای ایده‌ی استانداردش نمی‌تواند اعتبار خاصی برای سازندگانش به همراه داشته باشد. نماها اکثرا بدون فکر خاصی هستند. پلان‌ها از زوایایی گرفته شده‌اند که هر کارگردانی با دانش متوسط از تکنیک‌های این حرفه، می‌تواند آن ها را بگیرد. نه با میزانسن خاصی رو به رو هستیم و نه سبک بصری و چیدمانی که ما را با خود همراه کند. ساده انگاری و ساده نمایی سبب شده تا میری در قاب‌بندی نماها و ترکیب صحنه‌ها و فضاسازی‌ها از عناصر هنر و زیبایی غافل شود و به همین علت ساختار هنری فیلم او چندان استاندارد و جذاب نیست.

در نهایت می‌توان گفت که فیلم در بهترین حالت ، اثری متوسط است که دست مخاطب بسیار جلوتر از دست فیلمساز است و مسیر او را می‌خواند. «سارا و آیدا» را می‌توان تنها یک فیلم معمولی دانست.

«سارا و آیدا» فیلمی تاثیر گرفته از آثار اصغر فرهادی